Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5439 K.2015/14348

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece sanık hakkında 24.12.2003 tarih ve 2003/17 E.-197 K. sayılı karar ile 765 sayılı TCK'nın 491/2, 522, 59. madeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası verildiği, verilen hapis cezasının da 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, verilen kararın 01.03.2004 tarihte kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 31.07.2004 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/409 E. -2006/598 K. sayılı kararı ile 4 ay hapis cezasına mahkum edildiği, bu kararın 11.10.2011 tarihinde kesinleştiği ve dosyaya mahkemece ihbarda bulunulması üzerine dosyanın ele alınarak mahkemece ayrıca uyarlama yargılaması yapılarak hüküm verildiği, verilen bu hükmün temyiz edildiği, 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi gereğince erteli para cezasının aynen infazının gerekip gerekmeyeceği konusundaki istem üzerine verilen kararlar, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olsa da;

aynı mahkeme kararında, hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümlerinin, hükümlü lehine uygulanıp uygulanmayacağı konusunda da karar verilmiş olması ve bu kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih ve 2005/162-173 sayılı kararında belirtildiği gibi, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 1. fıkrasına göre, ister genel prensip uyarınca duruşmalı yargılamada, isterse ayrıksı yöntem olarak evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda verilmiş bulunsun,

sonraki lehe yasa nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasında verilen kararlar hüküm niteliğinde olduklarından bu hükümlere karşı 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinde belirtilen istisnalar dışında temyiz yasa yoluna başvurulabilecek olması karşısında, 23.01.2014 tarihli mahkeme kararının bir bütün olarak temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;