Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6325 K.2017/12872

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan aracın kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının araç alınırken mevcut olması gerektiği, dava konusu olayda ise; oluşa ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin alışveriş için gittiği caddede bulunan marketin önüne ön tekerlek kısmından kilitleyerek ancak belli bir yere kilitlemeden bıraktığı bisikletinin, 15 dakika sonra marketten çıktığında yerinde olmadığını gördüğü,

6 gün sonra cadde üzerinde yürürken Aydın Mobilya isimli işyerinin önünde kendi bisikletini gördüğü ve tanık olan işyeri sahibinin beyanında sanığın “burda dursun , ben sonradan burdan alırım” deyip gittiğini ve bugüne kadar da gelip almadığını belirttiği, Aydın mobilya isimli işyerine ait kamera görüntülerinin incelenmesinde; sanığın suça konu bisiklet ile bisikletin çalındığı gün saat 21.34 te işyeri önü giriş kapısı önüne geldiği, bisikletten inerek bisiklet ile içeriye girdiği ,bisikleti sürerek giriş bölümünden içerideki oda bölümüne girdiğinin görüldüğü şeklinde gerçekleşen olayda;

aracın sahibinin kolaylıkla bulabileceği bir yere bırakılması durumu söz konusu olmadığı şikayetçinin bisikleti bıraktığı yer ile bisikletin bulunduğu yerin adreslerinin farklı mahalle ve sokak olması nedeniyle, bisikletin kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılmadığının anlaşılması karşısında; kullanma hırsızlığının unsurlarının bulunmadığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye iştirak

edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,