Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/634 K.2017/12975

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 gün, 1142-17 sayılı kararında da açıklandığı üzere, suç tarihi itibarıyla uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gerektiği, kovuşturma aşamasında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak "suçun uzlaşma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde" mümkün olduğu,

soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak uzlaştırma teklif edilmesine rağmen taraflarca kabul edilmemiş olması nedeniyle uzlaşma gerçekleşmemiş ise kovuşturma aşamasında taraflarca uygulanması talep edilse bile artık uzlaştırma işlemi yapılamayacağından, somut olayda soruşturma aşamasında 27.12.2008 tarihinde Cumhuriyet savcısının teklifi üzerine düzenlenen formda sanığın uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında, kovuşturma aşamasında 04.02.2009 tarihli oturumda mahkeme tarafından düzenlenen tarafların uzlaştığına dair tutanağın hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla,

tebliğnamedeki konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, hırsızlık suçu açısından verilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.