Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6362 K.2018/2695

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 2. maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte