Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6496 K.2015/12626

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 42. maddesinin 1. fıkrası dikkate alınarak, temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerektiğinden, 29.07.2005 tarihli karara ilişkin hükümlünün eski hale getirme istemi üzerine, yerel mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine dair kurulan 07.02.2014 tarihli ek kararı hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

29.07.2005 tarihli hükmün, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ edildiği anlaşılmakla, hükümlünün tebligat yapılmadığı gerekçesine dayanan eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden, yasal süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Hükümlünün, 4616 sayılı Kanun gereğince 4 yıl 20 ay 20 gün hapis cezasının vaki olmamış sayılmasına dair 07.02.2014 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Mahkemece kurulan hüküm, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşen ve 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırılması için yapılan uyarlama yargılaması olmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükümlü hakkında 27.10.1998 tarihli hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.05.2000 tarih ve 2000/3999-3990 tarihli ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmesinden sonra 4616 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği ve mahkemece hükümlü hakkında davanın ertelenmesi hakkında bir karar verilmemiş ise de 4616 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 22.12.2000 tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde aynı cins veya daha ağır şahsi hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektiren bir suç işlemeksizin geçirdiğinden 4616 sayılı Kanun'un 1/4. maddesi gereğince hükümlü hakkında açılmış olan davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken 4 yıl 20 ay 20 gün hapis cezasının vaki olmamış sayılmasına karar verilmesi,