Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6505 K.2017/13163

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince sadece doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmayıp, hapisten çevrili adli para cezalarının ise temyizi mümkün olduğundan mahkemenin, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine dair 04/11/2014 tarihli ve 2014/274-358 E.K sayılı ek kararı kaldırılarak, 20/10/2014 tarihli karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

08/02/2012 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça sürüklenen çocuğun 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün 08/03/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra, suça sürüklenen çocuğun 04/11/2013 tarihinde yeni suç işlediği,

her ne kadar 09/07/2014 tarihli ihbar yazısında, ihbara konu mahkeme kararı ekli değilse de UYAP'tan yapılan incelemede, ihbar yazısında belirtilen ilamın, suç tarihi 04/11/2013 olan Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/31-49 E-K. sayılı ve 03/02/2014 tarihli ilamı olup, suça sürüklenen çocuk hakkında gece vakti basit hırsızlık suçundan 1.160 TL adli para cezasına hükmedildiği ve mahkumiyet hükmünün 19/06/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından tebliğnamedeki “1. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesine göre "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 151/1. maddesi gereğince tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecek ise de, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocukla ilgili yasal zorunluluk nedeniyle mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki “2. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanunun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 ay 6 gün yerine, 2 ay 7 gün hapis cezası belirlenip devamında, cezanın aynı Kanunun 50/3,1-a maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 1320TL yerine 1340TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan ve hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 6 gün hapis cezasına,