Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6701 K.2017/5865

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/12/2010 tarihli ve 2010/39071 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararının, eylemin yağma suçunu oluşturmadığına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan bir değerlendirmeden ibaret olması,

ayrıca eylemi tümüyle kapsayan, şikayetle ilgili hukuki süreci kesin olarak sona erdiren bir işlem olmaması karşısında, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/12/2010 tarihli ve 2010/16195 Esas sayılı iddianameyle, sanığın eylemi güveni kötüye kullanma olarak nitelendirilip dava açılmasından sonra Kayseri 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20/09/2011 tarihli, 2011/20 E. ve 2011/709 K. sayılı kararıyla eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, 24/10/2013 tarihli,

2013/475 E. ve 2013/568 K. sayılı kararla açılmış davanın varlığına binaen hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ancak;

Sanığın, mağdura ait eve onun rızasıyla girdikten sonra, mağduru telefon ile kimlerin aradığını tespit edebilmek için mağdurun rızasına aykırı olarak suça konu cep telefonunu gündüzleyin alıp gittiğini savunduğu olayda, sanıkta yararlanma kastının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için mağdura ait telefon ve hat ile yapılan görüşmelere ilişkin kayıtlar ayrı ayrı getirtilerek, iletişim kayıtlarında telefonu sanığın veya başkasının kullandığına dair bulgu olup olmadığının incelenmesi ve sonucuna göre yapılan değerlendirmede sanıkta yararlanma kastı bulunduğu tespit edilirse 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesiyle mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile ayrıca suçun nitelendirilmesinde yanılgıya da düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurulması,