Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7025 K.2015/12794

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 14.04.2011 tarihli karar, sanığın kovuşturma aşamasında sorgusu sırasında bildirdiği adresine çıkartılıp adresten taşındığından bahisle iade olununca 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de,

anılan madde uyarınca yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için bildirilen adrese daha önceden usulüne uygun bir tebligatın yapılması gerektiği ve sanığın bildirdiği adrese daha önceden usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmadığından 17.06.2011 tarihinde yapılan tebliğin usule uygun olmadığı ve sanığın hükmü öğrenme üzerine 07.06.2013 tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği ve temyizin süresinde olduğu kabul edilmekle kesinleştirme işleminin ve 27.03.2014 tarih 2013/307 Esas - 2014/166 Karar sayılı kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek,

sanığın 14.04.2011 tarih 2010/275 Esas - 2011/301 Karar sayılı karara yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince. 15.03.2011 tarihli bilirkişi raporunda hesap edilen kurum zararı 449.38 TL'lik zararı "makul süre içinde giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği hususuna" dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,