Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/8500 K.2018/2289

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26/04/2013 tarihli iddianame ile sadece 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 143 maddelerindeki hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ve TCK’nın 116/2-4 maddesinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan bir kamu davasının açılmadığı anlaşılmakla bu konuda zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görüldüğünden tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 04/102013 tarihli duruşmada katılan kendisine çalınan akü ve radyatörlerden, radyatörün parçalanmış halde iade edildiğini,

akünün iade edilmediğini ve kısmi iadeye rızasının olmadığını belirtmesi karşısında sanıklar hakkında TCK’nın 168/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve suça konu iş yerinin çatısından ve katılanan beyanına göre kapıları camları kilitli haldeki araçtan radyatör ve akülerin çalınması eylemlerinin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.