Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/8711 K.2018/3334

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Müştekinin 17.02.2013 günü saat 19.30 sıralarında açık alana park ettiği çekiciden iki adet akünün çalındığını 18.02.2013 günü saat 08.00 sıralarında fark etttiği, dosya içeriğinde bulunan olay yakalama üst arama ve teslim tesellüm tutanağına göre 18.02.2013 günü saat 10.00 sıralarında çalınan akülerin Karataş hurdacılık isimli işyerinde yapılan aramada ele geçirildiği,

bilgisine başvurulan hurdacı ...’ın beyanına göre suça konu aküleri saat 09.30 sıralarında sanık ve yanında bulunan tanımadağı iki şahsın bir araçla getirerek işyerine bıraktığı olayda, hırsızlığın gerçekleşmesinden kısa bir süre sonra çalınan akülerin sanık ve kimliği tespit edilemeyen iki şahıs tarafından hurdacı işyerine satıldığının anlaşılması karşısında somut olayda hırsızlık suçunun oluştuğu gözetilmeden sanığın aşamalardaki suçtan kurtulmaya yönelik çelişkili beyanlarına itibar edilmek suretiyle suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul

edilmesi suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Sanığın, 12/11/2013 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,