Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/8800 K.2018/1884

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında müştekiye yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi mahal mahkemesince itiraz niteliğinde kabul edilip itiraz mercii olan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 16/05/2014 tarih, 2014/455 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bahse konu kararın itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 151/1. maddesi gereğince 4 ay adli para cezası belirlendikten sonra aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince indirim ve 51. maddesi gereğince erteleme uygulamalarının hapis cezası üzerinden yapılması suretiyle hükmedilen cezanın türü hususunda çelişki oluşturulması,

2-Sanık ...’nın tüm aşamalarda üzerine atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını işlemediğini savunması karşısında, diğer sanık ...’in suç atma niteliğindeki beyanları dışında, sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre;

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 151/1. maddesi gereğince 4 ay adli para cezası belirlendikten sonra aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince indirim uygulamasının hapis cezası üzerinden yapılması suretiyle hükmedilen cezanın türü hususunda çelişki oluşturulması,