Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/9512 K.2018/3867

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ile mağdurun birlikte kaldığı çadırdan, sanığın, mağdura ait cüzdanı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmasına dair mahkemenin takdir ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki “1. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmediği, mağdurun, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, sanığın işe başladığı 24/08/2012 tarihinden sonraki 1 ay içinde hatırlayamadığı bir günde suçun işlendiğini beyan ettiği, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ise, bir gece vakti cüzdanının çalındığını beyan etmekle birlikte, suç saatine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında;

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edildiğinde indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Dosya kapsamındaki delillere göre, şüphe nedeniyle sanık lehine olarak suçun gündüz vakti işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetildiğinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,