KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/9997 E., 2015/11040 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2015
- Tebliğname No
- KYB - 2015/44201
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Hırsızlık suçundan hükümlü M.. D..'in, TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 142/1-a, 143/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 01/11/2012 tarih ve 2012/1223 esas, 2012/618 karar sayılı karar aleyhine Yargıtay C.Başsavcılığının 13/04/2015 gün ve 2015/44201 sayılı tebliğnamesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunularak dairemize gönderilmekle okundu;
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Sanık hakkında TCK'nun 142/1-a maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl hapis cezanın, TCK'nun 143/1. maddesi uyarınca 1/4 artırıldığında sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile ceazalandırılması, bu cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında sanğın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması, hükmedilen bu cezadan TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında ise, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis yerine 2 yıl 4 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,
Yasaya aykırı olduğundan, Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 01/11/2012 tarih ve 2012/1223 esas, 2012/618 karar sayılı kararının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması talep olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasında, aynı Kanun'un 143, 31/3 ve 62 maddeleri uyarınca yapılan uygulamalar sonucu “2 yıl 1 ay” yerine “2 yıl 4 ay 24 gün” hapis cezası belirlenmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ŞANLIURFA) 1 Çocuk Mahkemesi'nden verilip kesinleşen, 01/11/2012 gün ve 2012/1223 E, 2012/618 K sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/9997, K. 2015/11040, 28 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama