Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10165 K.2018/14579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, tekerrüre esas alınan Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2012 tarih ve 2012/275 Esas – 2012/307 Karar sayılı ilamda TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanıkların ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların, katılanın çalıştığı işyerine alışveriş yapma bahanesiyle geldikten sonra sanık ...’ün 10 TL’lik ürün alıp 100 TL uzattığı ve katılanın para üstünü sanık ...’e verdiği, ardından sanık ...’nın ise 15 TL lik ürün alıp, 200 TL lik banknot vermesinden sonra para üstü olarak katılanın 185 TL’yi sanık ...’ya verdiği ve akabinde sanık ...’nın katılandan indirim yapılmasını, kendi aldığı ürünü de 10 TL’ye vermesini istediği, katılanın bunu kabul etmemesi üzerine verdiği parayı geri isteyen sanık ...’ya 200 TL yi iade eden katılanın, 185 TL olarak verdiği para üstünü de sanık ...’dan geri aldığı,

bu kez sanık ...’ün devreye girerek bahse konu ürünü de kendisinin alacağını belirttiği, bu sırada sanık ...’nın tekrardan ürünü kendisinin almak istediğini söyleyip 200 TL’yi masa üzerine bıraktığı ve ardından sanıkların katılana sorular sorup kafasını karıştırarak 185 TL para üstünü aldıkları esnada masa üzerine bıraktıkları 200 TL’yi de katılana fark ettirmeden alarak ürünlerle birlikte işyerinden ayrıldıklarının anlaşıldığı olayda, sanıkların eyleminin,

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2- 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

3- Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık ... hakkında, en ağır cezayı içeren ilam olan Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2012 tarih ve 2012/275 Esas – 2012/307 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, iki farklı ilamın tekerrüre esas alınması,