Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10192 K.2018/14390

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararda sanığın mağdurun ikametinden hırsızlık suçunu gerçekleştirdiği kabul edilmesine ve teşdiden temel cezanın belirlendiğinin belirtilmesine rağmen, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm sonucunda uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-b maddesi olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken mahkeme ilamı belirtilmediği, sanığın adli sicil kaydındaki ilamların incelenmesinde ise ilamların bir kısmında sanığın yaşının 18'den küçük olduğu ve bir kısmında ise ilamın infazından itibaren 3 yıllık süre geçtiğinden 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmedikleri ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahiyette bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı hususu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,