Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11854 K.2016/16449

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Gerekçeli kararın, sanığa usulüne uygun şekilde 25/06/2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın kararı temyiz ettiği, sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında müdafi isteminin bulunmadığını beyan etmesi ve sanığa müdafi atanmasının da zorunlu olmaması karşısında, sanık adına hükmü temyiz eden Av. ... ve Emin Özler'in sanık hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında bozma ilamı sonrası kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, etkin pişmanlığın oluşa uygun şekilde soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilmesine rağmen, TCK'nın 168/1 maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak, 1 yıl 4 ay hapis cezası ve aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası verilmiş ise de;

sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranında indirim yapılması halinde de TCK'nın 142/1-e, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedileceği ve bozma ilamından önce sanık hakkında verilen 4 ay hapis cezasının sanık yararına kazanılmış hak teşkil etmesi nedeniyle cezanın 4 ay hapis cezasına indirileceği gözetilerek bahse konu uygulama hatası sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı