Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12356 K.2017/13569

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, sanıkların mağdura ait işyerinden suça konu eşyaları çalıp araca yükledikten sonra araçlarına bindiği ve olay yerinden 100-150 metre kadar uzaklaştıkları sırada olay yerinden cam kırılma sesi geldiğine dair ihbar üzerine olay yerine doğru gelen polis ekibinin şüphe üzerine sanıkların aracını durdurduğu, kesintisiz takip durumunun söz konusu olmadığı, sanıkların aracının arka koltuğunda televizyon görülmesi ve yapılan araştırma üzerine hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

sanıklar .... ve....'ın katılan polis memurlarına karşı hakaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 125/3-a maddesinde müstakil bir suç olarak tanımlanan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu nazara alınarak sanıklar hakkındaki temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında önce 5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesiyle temel ceza belirlenip daha sonra aynı Kanun maddesinin 3-a fıkrasıyla arttırım yapılması, temel cezanın teşdiden belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.