Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12411 K.2018/6614

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı ve oluşa göre, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye katılanın rızası olup olmadığının sorulmaması ve sanığın çaldığı suça konu eşyaları sattığı kişinin zararını karşıladığına dair bir belge bulunmaması karşısında, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168.maddesi uyarınca uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından ve TCK'nın 142/1-b, 143/1 maddeleri uygulanarak belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 168. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 9 ay 10 gün hapis cezası yerine, 9 ay hapis cezasına,

bu ceza üzerinden aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç ceza doğru belirlenerek 7 ay 23 gün hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.