Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12434 K.2018/352

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Müştekinin evinin önüne kilitleyerek park ettiği kamyonetinin düz kontak yapılarak çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-d ve 66/2 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 ay zamanaşımının, suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet kararının verildiği 14/05/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,