Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13639 K.2018/5554

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz olarak kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilmek üzere dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait 30 TL değerindeki kurabiyeler ile evrak çantasını çaldığı olayda, evrak çantasının suç tarihindeki değeri tespit edilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,