Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13803 K.2017/2275

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın atılı eylemleri birden fazla kişi ile gerçekleştirmiş olması nedeniyle TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen ve kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş ,dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1337 esas, 2001/494 karar sayılı ve 18/10/2002 infaz tarihli adli para cezasından ibaret mahkumiyet kararının infaz tarihinden itibaren TCK'nın 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık süre geçtikten sonra atılı suçun işlenmesi nedeniyle söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2)Birlikte suç işleyen sanık ... ve temyiz kapsamı dışındaki sanıkların kendilerinin sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen miktarda sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek sanıkların yargılama giderlerinden müştereken sorumlu tutulmalarına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,