Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13915 K.2018/15759

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 216 kg balı İstanbul iline göndermek için terminale gelen katılana yardımcı olma bahanesi ile yanına yaklaşarak kendisinin söz konusu balı İstanbul'a göndereceğini söylediği, bu şekilde güven telkin ettikten sonra katılanın 300 TL parasını aldığı, balı teslim edeceği otobüs terminaline götürmek üzere el arabasına yüklemek suretiyle yol kenarına götürdüğü, katılana beklemesini söylediği, ancak katılanın yanına geri dönmediği daha sonra balları Sivas ilinde sattığı nazara alındığında sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de;

Otobüs terminalinde gece vakti olan saat 22.00 sıralarında gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve tayin olunan cezanın aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,