Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14840 K.2019/1923

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın talimatla alınan 21.10.2013 tarihli savunması ve yakalama emri üzerine 21.02.2014 tarihli usulünce alınmış savunması bulunmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, park halindeki kamyonun branda ile kapatılmış kasasından sebze kasalarının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu, hükmün gerekçesinde TCK’nın 142/1-e maddesinin uygulanması öngörülürken TCK’nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulmuş ise de maddi hata niteliğinde kabul edilen bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın 4 ayrı tarihte işlediği hırsızlık suçlarından en ağır ceza gerektiren suçtan dolayı TCK'nın 43.maddesi de uygulanarak hüküm kurulması gerektiği, bu itibarla 20/03/2013 tarihinde işlenen ve teşebbüs aşamasında kalan suçla ilgili TCK’nın 142/1-e, 143, 35, 43, 62. maddeleri uyarınca yeniden hüküm kurulup, 02.03.2013-06.03.2013 ve 09.03.2013 tarihlerinde işlenen suçlardan dolayı ise TCK’nın 142/1-e, 143, 43, 31/3, 62 maddeleri uyarınca kurulacak hükümler karşılaştırılarak en ağır cezayı gerektiren hükmün kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,