Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14866 K.2018/15603

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 12/03/2014 tarihli kararın, talimatla alınan ifadesinde bildirdiği adrese tebliğ edildiği, ancak Tebligat Kanunu’nun 20/1 maddesine göre sanığın adreste bulunmama nedeni belirtilmediğinden tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, 17/04/2014 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.