Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/16915 K.2019/222

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kolluk görevlilerince 30/01/2014 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre şüphe üzerine kovalamaca sonucunda yakalanan sanığın kolluk görevlilerini görmesi üzerine suça konu malzemenin bulunduğu poşeti yere attığı, ele geçirilen suça konu malzemenin çevre mağazalardan araştırılması neticesinde iadenin sağlandığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

rızai iadenin bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 168/1.maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan... Sulh Ceza Mahkemesinin 23/12/2013 gün ve 2013/663 Esas, 2013/909 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması,