Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/17595 K.2018/4416

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun 5237 Sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği konut dokunulmazlığını bozma suçundan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yalnızca hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilerek konut dokunulmazlığını bozma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçiye ait evin balkonunda kuruması amacıyla bırakılmış 5 kg kuru üzümü çalmaktan ibaret eyleminde, suça konu kuru üzümlerin değeri tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3-Şikayetçinin kollukta alınan ifadesinde ikametinin arka tarafında bulunan balkona kuruması için koyduğu suça konu üzümleri yağmur yağar düşüncesiyle içeriye almak istediğinde yerinde olmadığı gördüğünü, kollukta bilgisi alınan şikayetçinin eşi ise, kendisinin saat 22:30 sıralarında işe gittiğini

ve eşinin kendisini saat 23.50 sıralarında arayarak hırsızlık olayını haber verdiğini belirttiği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında atılı suçu kabul etmekle beraber olay saatini belirtmediğinin anlaşılması karşısında; şikayetçiden işe gittiği saatte (22.30'da) suça konu üzümlerin yerinde olup olmadığı ve suça sürüklenen çocuktan da hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını hangi saatte işlediği sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,