Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18028 K.2016/15532

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen kararın sanık ...'ya 17/07/2014 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra posta yoluyla gönderilen ve temyiz süresi dolmadan mahkemeye ulaşan 23/07/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin, sanık ... yerine başkası tarafından gönderildiğine ilişkin bir tespit bulunmamasına ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın adı geçen sanık tarafından temyiz edilmesine ve sanığın 17/10/2016 tarihli dilekçesinde söz konusu temyiz dilekçesini kendisinin gönderdiğini söylemesine göre, sanık ... tarafından düzenlendiğinin kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, 23/07/2014 tarihli, 2011/539 E. ve 2014/365 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.