Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18710 K.2019/4283

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın sanığa 26/08/2014 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilerek 03/09/2014 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 04/12/2014 tarihli dilekçesi ile tebligat tarihinde askerde olduğunu belirttiği, Araklı Askerlik Şubesi Başkanlığınca sanığın 03/02/2014 tarihinde askere alındığı ve normal şartlar altında 03/02/2015 tarihinde terhise tabi olduğunun bildirildiği, mahkemece 05/12/2014 tarihli ek karar ile sanığın temyiz isteminin kabulüne karar verildiği gibi; kararın sanıklardan ...'ya 25/11/2014 tarihinde tebliğ edilerek 03/12/2014 tarihinde kesinleştirildiği,

sanık vasisi ...'nın 08/12/2014 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, mahkemece 11/12/2014 tarihli ek karar ile “sanık vasisi olduğunu beyan eden ...'nın vasilik kararının bulunmadığı ve mahkemeye ibraz etmediği, ayrıca sanığın 18 yaşını geçmesi nedeniyle sanığın vasisi olduğunu söyleyen ...'nın sanık ...'nın kanuni temsilcisi olmadığı” gerekçesi ile talebin reddine karar verildiği,

CMK'nın 42/1. maddesinde “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, yerel mahkemece verilen 05/12/2014 ve 11/12/2014 tarihli ek kararların hukuken geçersiz olduğu,

kararın tebliğ tarihinde (26/08/2014 tarihinde) sanık ...'ın asker olduğunun belirlenmesi karşısında tebliğin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması yerine sanığın bilinen adresinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağından, sanık ...'ın öğrenme üzerine 04/12/2014 tarihli temyizinin;

keza sanık ...'nın Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinin 26/10/2015 tarihli ve 2015/238 E., 2015/395 K. sayılı kararı ile "sanık hakkında 1 yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı ceza verilmiş olması nedeniyle kısıtlanarak babası ...'nın vasi olarak atanmasına karar verilmiş olması" nedeniyle vasi ...'nın öğrenme üzerine 08/12/2014 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Mağdur ...'ün soruşturma aşamasındaki 23/01/2013 günlü beyanında, “mazot deposunun kilitli olan kapağının kilidinin açıldığını ve içerisinden 15-20 LT mazotun çalındığını” söylediğinin anlaşılması karşısında, kilidin ne şekilde açıldığının dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.