Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19095 K.2018/16213

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2007 tarihli ve 2006/489 E., 2006/580 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de.

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında,

tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ve yine her iki sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2- Kabule göre de;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Eşme Sulh Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli ve 2012/ 116 E., 2012/ 321 K. sayılı ilamıyla kasten yaralama ve hakaret suçundan tayin olunan adli para cezalarının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305.maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun’un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, bunun yerine adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Eşme Sulh Ceza Mahkemesinin 22.01.2013 tarihli ve 2012/293 E.,2013/43 K. sayılı,

14.02.2013 tarihinde kesinleşen TCK’nın 125/1-4. maddesine ilişkin 2 ay 27 gün erteli hapis cezasını içeren ilamı dikkate alınarak TCK’nın 58/6.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,