Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19784 K.2017/6699

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve sanığın cezalandırılmasını istediğini bildirdiği halde davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayan müşteki kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, hükmü temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiğinin kabulü ile aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek ve katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 13/04/2012, 19/04/2012 ve 14/05/2012 tarihli kaçak su kullanma tutanakları ile ilgili kamu davasının 25/03/2013 tarihli iddianame ile açıldığının anlaşılması karşısında; eylemlerin zincirleme suç oluşturacağı ve hükmedilen cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, katılan kurumun temyizinin karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümlere yönelik olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirildiğinde,

sanığa “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı olan 179,20 TL’yi gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanıklara makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,