Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19850 K.2017/4292

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'nın eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1 maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2 hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının hüküm ve inceleme tarihleri arasında gerçekleşmiş bulunması, bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında müşteki Hasan'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın kilitli vaziyetteki suça konu kamyonu çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında müştekiler ... ve...'e yönelik, sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçunu işlediği iddia edilerek açılan davada yapılan yargılama sonucunda, sanık ...’in tüm aşamalarda alınan savunmasında atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi, sanık ... ile birlikte hırsızlık eyleminde bulunduğuna dair maddi, somut delil bulunmaması, diğer sanık ...’ın atfı cürüm mahiyetindeki beyanları dışında yüklenen suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Sanık ...'ın müşteki ...'e yönelik hırsızlığa teşebbüs eylemi nedeniyle zararın söz konusu olmaması, adli sicil bilgisine göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek ve 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken,

daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmediği ile suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesinin gerektiği halde, "şartları oluşmadığından'' biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,