Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/1995 K.2016/4652

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında, 19.11.2009 tarih ve 2008/338 E – 2009/477 K sayılı kararla hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1,143,35/2,145. maddeleri uyarınca mahkumiyet karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiş olup, hükmün 13.01.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra, sanığın 05.12.2013 tarihinde kasıtlı suç işlediği, bu suçtan mahkumiyetinin kesinleştiği ve açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden mahkemesine ihbarda bulunulması üzerine,

mahkemece duruşma açılmaksızın dosya üzerinde inceleme ile 19.09.2014 tarihli kararla hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış olmakla; mahkemece duruşma açılarak, sanık çağrılıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine uygun olarak geri bırakılan hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde duruşma açılmadan karar verilmesi,

2-Kabule göre de; Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289.maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,