Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2013 K.2018/1342

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, müştekiye ait ve faal olmayan depo vasfındaki yerde sadece eskiden kullandığı makinelerin bulunduğu ve bu anlamda müştekinin işyeri olarak çalıştırmayıp, suça konu yerin, ticari faaliyet gösterilen işyeri niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Suça sürüklenen çocukların hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Bursa E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduklarının UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklara duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22/10/2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,