Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/216 K.2016/5175

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Katılan vekilinin karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından kurulan 28/03/2014 tarihli hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında ..........

Mahkemesi'nin 22/03/2012 tarihli, 2007/943 E. ve 2012/203 K. sayılı kararıyla elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararı süresinde temyiz edilmediğinden kesinleştiği, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık hakkında uyarlama yargılaması ve yeniden beraat kararı verilmesi mümkün olmayıp 28/03/2014 tarihli ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, ayrıca 6352 sayılı Kanunun karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin olduğu,

mühür bozma suçundan verilen 22/03/2012 tarihli mahkumiyet kararı hukuken varlığını devam ettirdiği halde, mühür bozma suçundan kurulan 28/03/2014 tarihli beraat kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan, katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet savcısının mühür bozma suçundan kurulan 22/03/2012 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin hesap hatası yapılarak eksik cezaya hükmolunmasına yönelik olduğundan, sanığa mühür bozma suçundan verilen 2.840 TL adli para cezasının temyizinin mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mühür bozma suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak gün adli para cezasının 187 gün yerine 142 gün olarak belirlenerek eksik cezaya hükmolunması,