Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2550 K.2018/8480

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi üzerine kararın sanık lehine bozulması nedeniyle CMK'nın 330/1. maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüş masraflarının sanığa yüklenemeyeceği ve kurulan hükümde dosyanın Yargıtay’a gidiş dönüş masrafının alınmadığı ve bozma sonrası yapılan yargılama giderinden sanığın payına düşen miktarın sanıktan alınması gerektiği nazara alınarak yargılama giderinin sanıktan alınmasına dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I) Sanık hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, bozmadan sonraki 05.05.2014 tarihli talimat duruşmasında alınan ifadesinde, maddi zararın bildirilmesi halinde karşılamak istediğini belirtmesi karşısında, sanığa, tazmin edilecek zarar ve makul bir süre bildirilip bir ödeme yeri gösterilerek sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,