Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4053 K.2016/10300

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1-2. maddesi "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan mernis (yerleşim yeri) adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ve mernis adresine tebliğ işlemini düzenleyen aynı Kanun'un 21/2. maddesi "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,

o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü karşısında, somut olayda; sanık ...'ın sorgusu sırasında bildirdiği adresine gerekçeli kararın tebliği için çıkartılan tebligat evrakının “muhatabın adresten ayrıldığı” şerhi ile iade edilmesinin ardından, sanık ...'ın adres kayıt sistemindeki mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, sorgu sırasında bildirdiği ancak sanığın ayrıldığı anlaşılan adresine Tebligat Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçerli bir tebliğ olmayacağı anlaşıldığından,

sanık ...'ın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;