Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4443 K.2018/11608

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, sanığın suç tarihinden yaklaşık 2 ay sonra temyiz dışı ... ile başka bir olayın şüphelisi olarak yakalanması ve ...'nin kovuşturma aşamasındaki suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, suç tarihi olan 18/05/2010 günü saat 18.30 sıralarında aracı park ettiğini, 1,5 saat sonra döndüğünde hırsızlık olayını fark ettiğini beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 21.22'de başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması,

3-Sanığın jammer tabir edilen sinyal kesici cihaz ile aracın kilitlenmesini engelleyerek araç içinden hırsızlık yapması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişmeden önce 18/05/2010 tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-d maddesine göre hüküm kurulması,