Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5318 K.2016/12576

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığına ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin ve suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceğine göre de aynı Kanun'un 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “Sanığın her ne kadar sabıkası yok ise de; katılan kurumun zararını gidermemesi nedeniyle şartları oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında “Nedenleri bulunmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,