Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/6182 K.2016/12156

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, UYAP üzerinden mahkemesine gönderdiği temyiz dilekçesinin e-imza tarihinin 18/12/2014 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan vekilinin 18/12/2014 tarihli temyiz dilekçesinde, vekalet ücretine yönelik temyiz istemi dışında sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesini talep etmiş ise de, bu talebinin dosyamıza konu olmayan mühür bozma suçundan verildiği belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik olduğu, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin ayrıca bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; katılan kurum vekilinin “vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine” ilişkin talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında, 07/08/2008 – 28/04/2008 tarihli kaçak elektrik tespit tutanakları nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,