Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/68 K.2016/1944

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

TCK’nın 142/1-b ve 143.maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 35/2. maddesi gereğince ¼ oranında indirim yapılırken 2 yıl yerine 1 yıl 12 ay olarak eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığı gibi sonuç cezanın da doğru hesaplanması karşısında bozma nedeni yapılmamış,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mali olanaklardan yoksun oldukları anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince kendisini savunmak üzere avukat görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,