Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/7715 K.2016/12092

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dosyanın yeniden ele alınarak karar verilmesi için mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmış olmakla, mahkemece, duruşma açılarak,

taraflar çağrılıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi durumunda açıklanmasına yönelik aynı maddenin 11. fıkrasında öngörülen, geri bırakılan hükmün yalnızca açıklanmasına karar verilmekle yetinileceğine ilişkin düzenlemenin, açıklanması geri bırakılan önceki hükümde ilke olarak mahkemece bir değişiklik yapılamayacağını vurgulamaya yönelik olduğu ve dolayısıyla bundan açıklanması geri bırakılan hükme sadece gönderme yapılması gerektiği anlam ve sonucunun çıkarılamayacağı gözetilerek,

somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce 20/11/2012 tarihinde hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin anlaşılması karşısında, açıklanan kararın hüküm fıkrasında, CMK'nın 232/6. maddesine uygun olarak, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, her bir madde uygulanırken verilen ceza miktarının ayrı ayrı ve tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, yalnızca önceki hükme göndermede bulunmakla yetinilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289.maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,