Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/8871 K.2018/13112

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 18.03.2010 tarih ve 2009/530 Esas, 2010/74 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 13.09.2010 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 25.09.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2013 tarih, 2013/30 Esas ve 2013/783 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı,

ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.12.2013 gün, 2013/305 E., 2013/819 K. sayılı ilamına göre 4733 sayılı kanuna muhalefet suçunu işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın,... Devlet Hastanesi'nde tedavi gören dedesi ...’nu ziyarete gelen şikayetçiye ait cep telefonunu alarak çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.