Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9118 K.2018/5010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Park halinde bulunan minibüsün camını tornavida ile açarak araçtan suça konu eşyaları çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-01.04.2013 tarihli duruşmada, müştekinin zararının çalınan eşyaların iade edilmediğini ve zararının karşılanmasını istediğini belirtmesi, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuk ...’in 18.07.2014 tarihinde talimat yoluyla alınan savunmasında ailesi tarafından zararın giderildiğini ifade etmesi karşısında; şikayetçiden zararın karşılanıp karşılanmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçu gece işlediğinden bahisle artırım yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza en fazla üçte bire kadar artırılabilir olmakla birlikte, suça sürüklenen çocuğun cezasının anılan madde uyarınca üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,