Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9470 K.2016/12908

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan vekilinin temyiz talebinin karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin olduğunun kabulüyle, bu suç yönüden yapılan incelemede;

6352 Sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iade kararı sonrası sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 21/02/2013 tarihinde verilen "ceza verilmesine yer olmadığına" dair kararın, o tarih itibariyle katılan kurum vekili olduğu anlaşılan Av. ...'ye 27/03/2013 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin bu karara yönelik herhangi bir temyiz talebinde bulunmadığı,

dolayısıyla karşılıksız yararlanma suçundan verilen kararın kesinleştiği, bu nedenle mahkemece karşılıksız yararlanma suçundan 18/02/2016 tarihinde verilen beraat kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.