Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9903 K.2018/13898

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 19/12/2013 tarihli, 2013/225 E., 2013/447 K. sayılı kararı ile müşteki ...'a karşı hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, müşteki ...'na karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan kesin nitelikte adli para cezasına, hırsızlık suçundan ise hapis cezasına hükmedilerek ertelendiği,

her iki müştekiye yönelik hükmün açıklamasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazın Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/222 D. iş sayılı kararı ile reddi üzerine kararların kesinleştiği, mahkemenin 10/01/2014 günlü ek kararı ile müşteki ...'na karşı kesin olan adli para cezasına yönelik temyiz talebinin reddine, erteli hapis cezasına yönelik temyiz talebinin kabulüne karar verildiği, UYAP kayıtlarından yapılan incelemede Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 09/03/2015 tarihli, 2014/19473 E., 2015/3894 K. sayılı kararı ile müşteki ...'na yönelik mala zarar verme suçuna ilişkin ek kararın onanmasına,

hırsızlık suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği suç nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine müşteki ...'a yönelik hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, müşteki ...'na yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 23/02/2016 tarihli karar ile açıklandığı, 08/03/2016 günlü ek karar ile de mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz talebinin reddine hükmolunduğu, bu kararlara karşı suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulduğunun anlaşılması karşısında;