Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/111 K.2017/1311

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 25/12/2012 gün ve 2012/24439-2012/49203 sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulunun 14/12/2016 gün ve 2014/26-2016/1247 sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan inceleme de;

Suça konu arabanın müştekiye hasarlı olarak teslim edildiği gözetilerek kısmı iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmasına rıza gösterip göstermediği müştekiye sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken yazılı şekilde müştekiye kısmi iade nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı sorulmadan TCK'nın 168. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesi uyarınca 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK'nın ilgili hükümlerinin sanık lehine olduğunun kabulü halinde aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,