Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1702 K.2019/5079

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçilerin sokağa park ettikleri araçlarına sanık tarafından anahtar uydurulmak suretiyle girilip içerisindeki oto teyplerinin çalınması şeklindeki sanığın eylemlerinin 765 sayılı Kanun'un 493/2 maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 493/2 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesindeki hırsızlık suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonucu oluşan 9 ay 14 günlük durma süresi de eklendiğinde), 11/11/1999 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,