Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3303 K.2019/5948

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ...’nın 24/03/2015 tarihli temyiz isteminin, mahkemenin 25/03/2015 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/285 Karar sayılı ek kararı ile süresinde olmadığından reddine karar verildiği, ek kararın sanık ...’ya 26/03/2015 tarihinde tebliğ edilmekle birlikte tebligat tarihinde cezaevinde olan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 35/son maddesine aykırı şekilde okunup anlatılmaksızın tebligat yapıldığının ve bu sebeple yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında.

25/03/2015 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/285 Karar sayılı ek kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde kararın okunup anlatılmak suretiyle cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcı da belirtilmek suretiyle tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi,

2- Katılan ...’ın 01/12/2014 tarihli temyiz isteminin, mahkemenin 12/12/2014 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/285 Karar sayılı ek kararı ile reddedildiği, temyiz yolu açık olan ek kararın katılanın kovuşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğ edilmeden doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin ve bu sebeple yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; ek karar ile sanıkların temyiz dilekçelerinin öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebliğinin yapılması,