Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3330 K.2017/7144

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen 19/01/2010 tarihli gerekçeli kararın, sanığın 02.07.2009 tarihli savunması sırasında bildirdiği ve bilinen son adresi olan ''...'' adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak tebligatın böyle bir adresin bulunmadığından bahisle çıkartılan adrese tebliğ olunamadan muhtardan alınan yeni adrese 24/02/2010 tarihinde sevk olunduğu,

her ne kadar bu yeni adrese 22/04/2010 tarihinde yapılan tebligata ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde bulunmayan aslı yahut okunaklı sureti temin edilemediğinden denetimi mümkün olamasa da, UYAP kayıtlarına göre 17/12/2009-23/03/2010 tarihlerinde sanığın cezaevinde olduğu dikkate alındığında ve sanığın yokluğunda verilip bilinen son adresinde tebliğ edilemeyen gerekçeli kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21. maddelerine göre MERNİS adresinde sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden yapılan tebligatların geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında,

eski hale getirme isteminin kabulü ile sanığın 17.02.2014 tarihindeki temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;