Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3600 K.2017/8397

Hırsızlık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2012 tarih 2012/661-2012/1011 esas sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, hükmün Dairemizin 05/11/2014 gün ve 2013/35242 – 2014/25822 esas sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 gün, KD 2017/35636 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dairemiz tarafından verilen 05/11/2014 gün ve 2013/35242 – 2014/25822 esas sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28/06/2017 günü yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekekküre esas alınan Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/07/2010 gün ve 2007/503 E. – 2010/366 K.sayılı kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başka bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,